SIED

Jubileum - Even voorstellen 2: Reinier Klein Woolthuis

Even voorstellen 2: Reinier Klein Woolthuis

Niet uit het lood te slaan

Na de Ulo kwam Reinier in dienst bij Drukkerij Salland als leerling handzetter. Dat was werken onder leiding van een leermeester en één dag per week naar de grafische school, tot aan het eindexamen. Drukkerij Salland was de huisdrukker van Kluwer. Naast familiedrukwerk verzorgde de drukkerij ook ander drukwerk variërend van juridische tijdschriften tot handboeken voor automonteurs. Toen de drukkerijen van loden letters over waren gegaan naar nieuwe, minder arbeidsintensieve technieken (zie verderop) en de drukkerijen afgestoten werden, Salland drukkerij failliet ging, raakte hij - nog niet op pensioenleeftijd - toch echt zijn baan kwijt.

“Na de sluiting van de drukkerij was ik als 58-jarige zonder werk, na vele sollicitatiepogingen, vroeg ik mijn UWV-consulent of ik in plaats van een betaalde baan, ook een vrijwilligersbaan kon aanvaarden. Dit bleek te mogen en toen ik korte tijd later een interview met Eric Giesbers in de Stentor (15/8/’08) las, over de Reyns blikcollectie die de SIED in handen had gekregen, was mijn interesse gewekt. Een aantal vrijwilligers van de SIED was namelijk bezig met de sortering, nummering en beschrijving hiervan. Dit leek me wel een leuke klus, toen heb ik Eric gebeld. Hij nodigde me uit om de volgende dag te komen kijken. Zogezegd, zo gedaan. Ik werd goed opgevangen, een leuke groep, dat was mijn eerste kennismaking met SIED, nu 12 jaar geleden.”

”Het volgende project was het uitzoeken van het archief van Auping, met o.a. Theo, Ted, Sam en Ype. Senzora en Thomassen en Drijver volgden. Intussen had Gijs mij benaderd met de vraag of ik de boekenverkoop van hem over wilde nemen. Dat doe ik nog steeds, met veel plezier. Een andere taak is de inkoop van koffie, tot aan schoonmaakmiddelen.”

“In mijn werk ben ik altijd liever wat op de achtergrond bezig; op woensdagochtend kom ik wat eerder aan het Pothoofd, zorg voor koffie en in de winter zet ik de kachels aan. Iedereen moet zijn verantwoordelijkheid nemen, maar ik zorg dat het netjes is. Daarom ben ik ook zo blij met Peter, die dit ook noodzakelijk vindt om ons werk goed te kunnen doen. Verder ben ik organiserend bezig. Bijvoorbeeld met o.a. Ted en Theo een mooie tentoonstelling voor de Open Monumentendagen.
Op woensdag ben ik meestal met Ted in het kantoor met o.a. archiefwerkzaamheden en de Bedrijvendatabase.”

“Ik heb in mijn werk een complete transformatie in de drukkerij meegemaakt. Toen ik begon als leerling handzetter gebeurde dat met loden letters. Het einde van deze werkwijze kwam door nieuwe technieken in zicht, loden letters verdwenen, typemachines met ponsbanden en fotografische zetmachines kwamen daarvoor in de plaats. Boekdruk werd offset. Dames kwamen in de mannenwereld de teksten typen (voor bijvoorbeeld de Oosthoek encyclopedie). De gecorrigeerde teksten werden door de fotozetter op papieren film gezet, handmatig gemonteerd en gekopieerd op drukplaten. Een paar jaar later kwamen de computers en werd het werk digitaal vormgegeven.”


“Zo word ik voor grafische projecten behalve bij de SIED ook bij Deventer Verhaal/het historisch museum betrokken. Nu ROTO Smeets onlangs gesloten is, probeert de SIED het bedrijfsarchief te bewaren.”

“Het mooie aan de SIED is dat de mensen die er als vrijwilliger werken zo gemotiveerd zijn. In die samenwerking voel ik me als collega erg betrokken bij mijn werk.“

“We moeten als SIED in ieder geval altijd op de actualiteit in blijven springen. Behalve de regionale actualiteit kan dat ook een terloopse opmerking bij een boekbestelling van iemand zijn met een arbeidsverleden in Deventer.”

“Waar we aan moeten blijven werken is de begeleiding bij introductie van nieuwe vrijwilligers en nu en dan een feestje met elkaar.”