Bericht

Een reconstructie op basis van bekende en nieuwe gegevens

Ruim 250 werknemers hebben zich op een zaterdagmiddag in 1940 in hun zondagse pak op het bedrijfsterrein van de firma Stegeman verzameld, om zich op een groepsfoto te laten vereeuwigen.

stegeman personeelWas het een zaterdagmiddag? Waarschijnlijk. Na het zaterdagse bad allemaal even terug!

Het zou een kapitaal hebben gekost om dat op een doordeweekse dage in scene te zetten.

Was het in 1940? Mogelijk. Het bedrijf bestond 85 jaar.

Ze waren op z’n zondags, dat is even zeker als opmerkelijk. Slagersjongens, slagersknechten, slachters, worstmakers. Dat zijn de beroepen van zeker 200 van de geportretteerden. Zóveel verdienden die nu ook weer niet: € 4 voor een 6daagse werkweek. En dan tóch een stropdas! En wil je de moeite nemen om voor je baas die stropdas om te doen?

Voor directie en kantoorpersoneel was dat geen punt. Ook niet voor de jongedames, allemaal van kantoor. Die onderscheiden zich door hun nette kleding juist van de fabriek.

Hoe dan ook: daar was iedereen. Of: iedereen? De eigenaren van het bedrijf ontbraken. Bert Stegeman, de man, die het bedrijf groot had gemaakt, was pas met pensioen gegaan. Zo ook de andere firmant, Johan van den Beld. Toch jammer dat ze niet waren gekomen voor zo’n unieke gelegenheid.

Jacques Hoogstraaten, algemeen directeur, vormt nu het middelpunt. Naast hem zitten links en rechts de procuratiehouder en chefs. Ook de schoonzoon van Bert Stegeman.

Of: iedereen? Waren er misschien ook een aantal werknemers in de Ziektewet en daarom niet aanwezig?

We zien ook de chefs van de vier winkels in de stad en hun personeel.

Het lijkt erop dat er weinig of geen van de vertegenwoordigers – die waren er 15 à 20 – hun klanten in de steek hadden kunnen laten. Geen namen uit die groep zijn gemeld.

Wél zo’n 150 namen van de mensen die op de foto staan. Dat is het resultaat geweest van de foto die op 22 maart 2011 in De Stentor stond. Veel mensen herkenden hun opa, vader, oom, neef of een bekende.

Alle - zo’n 50 mailtjes – maakten duidelijk dat Stegeman een belangrijk bedrijf was en een goed bedrijf, waar je gewerkt wilde hebben - waar thuis en in de familie over gepraat werd.

Was het personeel van Stegeman verknocht aan het bedrijf en paste dat bij de manier waarop de leiding met hen omging? Er zijn niet veel bedrijven die in die tijd zo’n foto hebben laten maken. Alles bij elkaar duidt toch wel op iets aparts.

Gé Leenders